Ik kijk

In mijn verborgen zwijgen slapen

de witte draden van mijn ziel,

windstille innerlijke drang.

Ik overpeins de luwte

als de wereld mijn adem eist.

Wolken de zee uitnodigen

in een woordeloos schouwen

van een gebonden contact.

Ik zwijg voorlopig, ik kijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s