Vaarwel

Vaarwel aanblik, grauwe regen tuin,

huizen, grachten en bronstig leven.

De tijd heelt, verzuurt, slaat wonden

en vereert wie scheppingskracht geniet.

Ik dool de paden langs de weg en daar,

trek plooien in de natte lucht

waarin ik me gebonden zie

waaraan ik me voed en waar

dat ene moment ” Ik”

herleeft in het denken aan nu.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s